Livemuziek

Jazz in De Dillewijn

Verrassend, uitdagend en meeslepend

11 Januari 2026, De Dillewijn, Ankeveen

Tekst en beeld: Storm Bakker

Voor de tweede keer vonden wij onze weg naar Ankeveen (Wijdemeren), mooie vlek in de oude veenkolonie ten westen van Bussum. Jazzliefhebbers kunnen elke tweede zondag van de maand hun hart ophalen in de tot minitheater omgebouwde Dillewijnkerk. Gastheer is Ron Wehrens, de drijvende kracht achter de concertserie Bubbling Blue Notes. Terwijl in het hele land evenementen werden afgelast vanwege het slechte weer, liet Wehrens op 11 januari het concert gewoon doorgaan, zij het iets later dan normaal. Het trouwe publiek was hem er dankbaar voor.

 

Thomas Winther Andersen

Zoals elke maand had contrabassist Thomas Winther Andersen een kwartet samengesteld van uitmuntende jazzmusici die twee sets lang het publiek verrassen, uitdagen en meeslepen. Deze keer had de noorderling een line-up samengesteld van trompettiste Suzan Veneman, drummer Dick Verbeek en gitarist Eran Har Even. Dat Verbeeck en Winther Andersen in het verleden talloze meters samen gemaakt hebben, was goed hoorbaar. Zij stonden aan de basis van een concert dat de hoge verwachtingen van begin tot eind inloste. Het geluid was goed en de sfeer aangenaam; de aanwezigen luisterden aandachtig.  

Eran Har Even

Gitarist Eran Har Even, oorspronkelijk afkomstig uit Medinat Yisra’el, studeerde in de VS en Nederland, in Amsterdam, waar hij zeven jaar geleden een gezin met zangeres Sietske stichtte. In Ankeveen, waar hij aanvankelijk voor velen een onbekende was, ontpopte de Edison-kanshebber zich tot de ware smaakmaker. Zijn kracht ligt in het vermogen om, hoewel hij als adept van Slonimsky, Coltrane en Shorter, voortdurend op zoek is naar nieuwe klankkleuren en muzikale innovaties, zijn spel bijtijds te doorspekken met vertrouwde jazztradities. Dankzij zijn speelse fantasie en vindingrijke vondsten, verloor hij geen moment de verbinding met het publiek of zijn medespelers.

Suzan Veneman

Tijdens de tweede set kwam door de input van Eran Har Even, samen met Winther Andersen en Verbeeck de band echt op stoom. De zelfkritische trompettiste Suzan Veneman liet haar ingetogenheid los en speelde met flair en dynamiek, juist in de klassieker Round Midnight (Monk) die zij eigenlijk al lang niet gespeeld had. De doorbrekende soliste (die op het oog wat geremd overkomt, bijna alsof ze piekert), werd gaandeweg het optreden steeds beter in het proces van ruimte nemen versus ruimte geven. Nu nam ze de lead en bracht met de klassieker Little Sunflower het publiek op de banken. Saillant detail, wellicht kenmerkend voor Jazz in de Dillewijn: het nummer van Freddy Hubbard werd door Winther Andersen per abuis aangekondigd als een compositie van Tony Williams. De Noor werd door de vele aanwezige jazzkenners onmiddellijk vriendelijk gecorrigeerd. 
 
Het applaus hield aan en de roep om een toegift weerklonk, maar de tijd zat erop. Het was Ron Wehrens die de staande ovatie onderbrak door bonbons uit te delen, de microfoon te nemen en alvast wat te reflecteren en vooruit te blikken. DJ Phillipona liet een deel van de aanwezigen vervolgens nog wat heupwiegen op muziek uit de jaren 80; Anderen schaarden zich om de artiesten om onder het genot van een drankje nog wat over het concert en jazz in het algemeen na te praten. Zo is de sfeer bij Jazz in De Dillewijn in Ankeveen. 
 
Scroll naar boven